193

وبلاگ خوشگلم الان هشت سالشه....حس خوبی دارم وقتی میام اینجا.انگار یه خونه ای دارم که هیچکس نمیدونه و وقتی میخوام میام کنج این خونه میشینم...خونمو گردگیری میکنم...و پشت پنجره اش گذر زمانو نگاه میکنم.از اخرین باری که اومدم اینجا خیلی چیزا اتفاق افتاده...مثلا اینکه تو نیستی که بهت بگم پریروز ارتودنسیامو باز کردم...مثلا نیستی که بگم خواهرم عروس شد...که دختر یکی از دوستام فوت کرد...که چقد از اینکه نیستی اذیت میشم...که به قول یه اهنگی که حال این روزامه خنده هام دیگه از ته دل نیستن...

خب من الان یه دانشجوی ترم اخر روانشناسیم...و دارم برای کنکور ارشد اماده میشم...که این ترم باید بچسبم به پایان نامم... اینکه تو نیستی بدجور رو مخمه...صبحا هنوز چشمامو باز نکردم تو یادم میای...

میدونین امسالم 4و5 اذر شگفت انگیز بود...

اخرشم نشد بعد اینهمه سال که اینجاام نیام و غرنزنم...و از غمام نگم...

فردا خیر سرم ازمون دارم...مرحله ی چهارم مدرسان...اون قسمتی که بایدو کامل نخوندم...

که به ازای هر سطری که میخونم یه خاطره از تو رژه میره روی دفترم...گاهیم یه دریا فرش زیر پاهات میشن...

تورو ...ایندمو...زندگیمو....همه شو سپردم به همون که مهربون تر از من به خودمه...خدا خودش میگه باهرسختی اسونیه...من هنوزم به زندگیم امیدوارم...حتی اگه تو ناامیدی...

دریا خانومی :)...